{"id":3493,"date":"2020-06-18T15:48:37","date_gmt":"2020-06-18T13:48:37","guid":{"rendered":"http:\/\/www.nyje.al\/?p=3493"},"modified":"2024-09-11T11:22:34","modified_gmt":"2024-09-11T09:22:34","slug":"une-gjithmone-kam-me-qene-ai-djali-me-faqet-e-kuqe-qe-ka-shpine-te-prrojni-dhe-gzon-kur-prek-fundin-e-autobusit-te-shkolles-kur-kalon-tek-udha-e-siperme","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/nyje.al\/sq\/une-gjithmone-kam-me-qene-ai-djali-me-faqet-e-kuqe-qe-ka-shpine-te-prrojni-dhe-gzon-kur-prek-fundin-e-autobusit-te-shkolles-kur-kalon-tek-udha-e-siperme\/","title":{"rendered":"Un\u00eb gjithmon\u00eb kam me qen\u00eb ai djali me faqet e kuqe, q\u00eb ka shpin\u00eb te prrojni dhe gzon kur prek fundin e autobusit t\u00eb shkoll\u00ebs kur kalon tek Udha e Sip\u00ebrme."},"content":{"rendered":"<div data-elementor-type=\"wp-post\" data-elementor-id=\"3493\" class=\"elementor elementor-3493\">\n\t\t\t\t<div class=\"elementor-element elementor-element-470e9554 e-flex e-con-boxed wpr-particle-no wpr-jarallax-no wpr-parallax-no wpr-sticky-section-no wpr-equal-height-no e-con e-parent\" data-id=\"470e9554\" data-element_type=\"container\" data-e-type=\"container\">\n\t\t\t\t\t<div class=\"e-con-inner\">\n\t\t\t\t<div class=\"elementor-element elementor-element-5637e06d elementor-widget elementor-widget-text-editor\" data-id=\"5637e06d\" data-element_type=\"widget\" data-e-type=\"widget\" data-widget_type=\"text-editor.default\">\n\t\t\t\t<div class=\"elementor-widget-container\">\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t<p style=\"text-align: justify\"><span style=\"color: #800000;font-family: georgia, palatino, serif;font-size: 14pt\"><strong>A.V | 18.06.2020 | nyje.al\u00a0<\/strong><\/span><\/p><p style=\"text-align: justify\"><span style=\"font-family: georgia, palatino, serif;font-size: 14pt\">Edhe tani m\u00eb skuqen faqet, por sot mendoj q\u00eb kam m\u00eb shum\u00eb kontroll mbi to. Ky ka qen\u00eb dhe momenti kur fillova t\u00eb besoj q\u00eb njeriu me kalimin e viteve \u201crritet\u201d. Por p\u00ebr k\u00ebt\u00eb m\u00eb ka ndihmuar m\u00eb shum\u00eb nj\u00eb m\u00ebsues i jasht\u00ebm q\u00eb erdhi nj\u00eb dit\u00eb t\u00eb acart\u00eb dimri te shkolla jon\u00eb dhe po pyeste t\u00eb gjith\u00eb nx\u00ebn\u00ebsit, me pyetje q\u00eb nuk ngjanin aspak me nj\u00ebra-tjetr\u00ebn, jo t\u00eb nj\u00ebjtat pyetje si\u00e7 b\u00ebnin m\u00ebsuesit e shkoll\u00ebs. Ishin pyetje nj\u00ebjt\u00eb si m\u00ebsuesi, t\u00eb jashtme: \u201cA respektohet privat\u00ebsia n\u00eb sht\u00ebpin\u00eb tuaj?\u201d, \u201cA ju k\u00ebrkojn\u00eb ndonj\u00ebher\u00eb falje prind\u00ebrit \u00a0kur b\u00ebjn\u00eb gabime?\u201d, \u201cA \u00ebsht\u00eb e rrezikshme t\u00eb luash me fjal\u00ebn?\u201d, \u201cA t\u00eb kan\u00eb mashtruar koh\u00ebt e fundit?\u201d. Pyetjen q\u00eb mu drejtua mua nuk e mbaj mend mir\u00eb, por kjo nuk ka r\u00ebnd\u00ebsi. Mjafton q\u00eb t\u00eb ishte pyetje dhe t\u00eb pergjigjesha p\u00ebrball\u00eb disa t\u00eb tjer\u00ebve dhe do skuqesha.<\/span><\/p><p style=\"text-align: justify\"><span style=\"font-family: georgia, palatino, serif;font-size: 14pt\">Un\u00eb b\u00ebja detyrat e sht\u00ebpis\u00eb dhe vet\u00ebm p\u00ebr ato doja t\u00eb flisja, edhe kjo n\u00ebse m\u00eb k\u00ebrkohej nga m\u00ebsuesi. Vet\u00eb nuk doja asnj\u00ebher\u00eb t\u00eb flisja p\u00ebrpara klas\u00ebs. Pyetjet m\u00eb kan\u00eb frik\u00ebsuar gjithnj\u00eb. M\u00eb dukej sikur nuk jetoja si t\u00eb tjer\u00ebt dhe nuk do t\u00eb m\u00eb kuptonin \u00e7far\u00ebdo q\u00eb t\u00eb thosha. Flisja me v\u00ebshtir\u00ebsi sikur t\u00eb ngjisja shkall\u00ebt mbrapsht.<\/span><br \/><span style=\"font-family: georgia, palatino, serif;font-size: 14pt\">Erdhi radha dhe m\u00ebsuesi i jasht\u00ebm m\u00eb pyeti. Nisi avazi. Sikur t\u00eb mos mjaftonte v\u00ebshtir\u00ebsia e t\u00eb folur\u00ebs, pyetja gozhduese, shikimi posht\u00eb n\u00eb dysheme, duhej edhe ngjyra e kuqe e faqeve. Me ndjesin\u00eb time t\u00eb turpit z\u00ebm\u00ebrohesha shpesh. Dakord isha q\u00eb t\u00eb skuqej njeriu nga turpi por pse pik\u00ebrisht n\u00eb nj\u00eb vend kaq t\u00eb duksh\u00ebm. Qesh\u00ebn t\u00eb gjith\u00eb dhe disa shok\u00eb t\u00eb klas\u00ebs aty af\u00ebr e vun\u00eb n\u00eb dukje duke drejtuar me gisht nga un\u00eb. Pozicioni im n\u00eb klas\u00eb nuk m\u00eb favorizonte aspak n\u00eb at\u00eb disfat\u00eb (i ulur n\u00eb fund t\u00eb bankave). Aty nd\u00ebrhyri profesori dhe tha: \u201cMos kini frik\u00eb! Kjo \u00ebsht\u00eb ngjyra e virtytit.\u201d<\/span><\/p><p style=\"text-align: justify\"><span style=\"font-family: georgia, palatino, serif;font-size: 14pt\">M\u00ebsuesi i jasht\u00ebm ishte vet\u00ebm nj\u00eb dit\u00eb tek ne, por un\u00eb vazhdoja t\u00eb mos p\u00ebrshtatesha edhe me ata q\u00eb m\u00eb m\u00ebsonin \u00e7do dit\u00eb. Ishte nj\u00eb moment kur faqet m\u00eb ndizeshin flak\u00eb t\u00eb kuqe, aq sa m\u00eb dukej q\u00eb po rrisja \u00a0temperatur\u00ebn e dhom\u00ebs. Kjo m\u00eb kujtonte at\u00eb pjes\u00ebn me asfalt n\u00eb fshat n\u00eb Udh\u00ebn e Sip\u00ebrme, n\u00eb dit\u00ebt e nxehta t\u00eb ver\u00ebs ku po t\u00eb ulje kok\u00ebn posht\u00eb, e dalloje q\u00eb mbi asfalt ishte nj\u00eb zjarr por me flak\u00eb t\u00eb bardh\u00eb, t\u00eb tejdukshme. Ky ishte momenti kur b\u00ebhej pyetja: \u201cKu i ke kaluar pushimet verore?\u201d. E mendoja shpesh t\u00eb mungoja at\u00eb dit\u00eb por nuk e dija ekzakt\u00ebsisht se kur mund t\u00eb ndodhte. Ishte nj\u00eb gar\u00eb ku e dija q\u00eb humbja gjithmon\u00eb dhe as b\u00ebja p\u00ebrpjekje p\u00ebr ta ndryshuar.<\/span><\/p><p style=\"text-align: center\"><span style=\"font-family: georgia, palatino, serif;font-size: 14pt\">\u00c7far\u00eb pushimesh verore mund t\u00eb b\u00ebj\u00eb nj\u00eb nx\u00ebn\u00ebs q\u00eb uniform\u00ebn e shkoll\u00ebs e bleu i fundit te klasa, e duke e ditur q\u00eb lek\u00ebt i mori borxh babai tek roja i shkoll\u00ebs i cili q\u00ebndron \u00e7do dit\u00eb tek hyrja?! Historikisht shkolla, ajo e viteve t\u00eb para, ka qen\u00eb ambjenti ku ndihesha m\u00eb pak rehat. Rroba t\u00eb vjetra, t\u00eb p\u00ebrdorura, t\u00eb falura nga t\u00eb tjer\u00ebt, t\u00eb konsumuara te m\u00ebng\u00ebt, t\u00eb hapura nga krah\u00ebt. N\u00eb shkoll\u00eb kisha vet\u00ebm nj\u00eb shok, Arbjonin. Shoqe nuk mbaj mend t\u00eb kem pasur. Madje mendoja q\u00eb duke mos pasur miq\u00ebsi t\u00eb tilla kjo gj\u00eb do t\u00eb m\u00eb penalizonte m\u00eb von\u00eb: do p\u00ebrfundoja\u00a0 i pamartuar ose m\u00eb keq, do t\u00eb ma gjenin me shkesi. Un\u00eb doja t\u00eb q\u00ebndroja i vet\u00ebm shpeshher\u00eb por sikur kjo t\u00eb ishte zgjedhje e imja, e jo t\u00eb vendosnin t\u00eb tjer\u00ebt.<\/span><span style=\"font-family: georgia, palatino, serif;font-size: 14pt\"><a href=\"http:\/\/www.nyje.al\/wp-content\/uploads\/2020\/06\/djali-te-prrojni.jpg\"><img fetchpriority=\"high\" decoding=\"async\" class=\"wp-image-3494 aligncenter\" src=\"http:\/\/www.nyje.al\/wp-content\/uploads\/2020\/06\/djali-te-prrojni.jpg\" alt=\"Kuk\u00ebs, qershor 2020. Foto nga A.V \" width=\"393\" height=\"524\" \/><\/a><\/span> <span style=\"font-family: arial, helvetica, sans-serif;font-size: 12pt;color: #999999\"><em>Kuk\u00ebs, qershor 2020. Foto nga A.V\u00a0<\/em><\/span><\/p><p style=\"text-align: justify\"><span style=\"font-family: georgia, palatino, serif;font-size: 14pt\">Sht\u00ebpia ime ndodhej tek \u201cPrrojni\u201d. P\u00ebrroi nuk \u00ebsht\u00eb nj\u00eb objekt a nj\u00eb vend-takim, por ky identifikim i prer\u00eb ka nj\u00eb arsye. P\u00ebrroi nuk niste te sht\u00ebpia ime, por posht\u00eb sht\u00ebpis\u00eb ishte nj\u00eb si kthes\u00eb, si nyje e p\u00ebrroit, q\u00eb kur p\u00ebrroi kishte prurje t\u00eb m\u00ebdha, \u00a0dilte nga shtrati duke l\u00ebn\u00eb pas n\u00eb ar\u00eb gur\u00eb t\u00eb m\u00ebdhenj dhe k\u00ebrcunj q\u00eb uji nga shkrirja e bor\u00ebs i t\u00ebrhiqte me vete nga maja e lart\u00eb e malit. Dikur thoshin q\u00eb n\u00eb koh\u00ebra t\u00eb tilla \u00ebsht\u00eb mbytur nj\u00eb f\u00ebmij\u00eb i vog\u00ebl, xhaxhai im. Por kjo histori tregohej rrall\u00eb dhe jo nga familja. Un\u00eb e kisha m\u00ebsuar nga t\u00eb tjer\u00ebt. N\u00eb dit\u00eb normale p\u00ebrroin e kalonim duke kap\u00ebrcyer nga nj\u00ebri gur n\u00eb tjetrin, nd\u00ebrsa kur fryhej, prisnim Bab\u00ebn ose xhaxhallar\u00ebt t\u00eb cil\u00ebt p\u00ebrvishnin pantallonat gjer n\u00eb gju ose m\u00eb lart dhe na mbanin n\u00eb shpin\u00eb. P\u00ebrroin nuk e kam par\u00eb asnj\u00ebher\u00eb si k\u00ebrc\u00ebnim. M\u00eb p\u00eblqente zhurma q\u00eb ai krijonte. M\u00eb dukej si baza muzikore q\u00eb l\u00ebn\u00eb restorantet p\u00ebr klient\u00ebt e tyre, e nd\u00ebrsa natyra p\u00ebr ne kishte zgjedhur at\u00eb. Nj\u00eblloj si ekzekutimi nga nj\u00eb filarmoni i nj\u00eb k\u00ebnge epike ku secili ka rolin e tij n\u00eb krijimin e tingujve: drur\u00ebt, gur\u00ebt, uji, zogjt\u00eb, karkalec\u00ebt e barit, kukuvajka, e lehura e qenit. Por ajo q\u00eb m\u00eb p\u00eblqente m\u00eb shum\u00eb n\u00eb k\u00ebt\u00eb vij\u00eb melodike, ishte rr\u00ebshqitja e gur\u00ebve n\u00ebn uj\u00eb q\u00eb krijonte nj\u00eb ting\u00ebllim\u00eb t\u00eb pashoqe. Ishin gjithmon\u00eb dy gur\u00eb t\u00eb m\u00ebdhenj t\u00eb p\u00ebrroit q\u00eb kishin ngulur rr\u00ebnj\u00eb thell\u00eb dhe nuk shk\u00ebputeshin edhe kur kishte prurje t\u00eb m\u00ebdha. Ata ishin si t\u00eb zot\u00ebt e sht\u00ebpis\u00eb, nd\u00ebrsa gur\u00ebt e tjer\u00eb vizitor\u00eb. Ata t\u00eb dy ishin m\u00eb t\u00eb l\u00ebmuar, ngaq\u00eb n\u00eb pjes\u00eb t\u00eb caktuara t\u00eb muajit, n\u00eb var\u00ebsi t\u00eb stin\u00ebs, q\u00ebndronin mbi dhe n\u00ebn uj\u00eb. Tek ata t\u00eb dy kishim besim t\u00eb gjith\u00eb kur hidheshim p\u00ebr t\u00eb kaluar p\u00ebrroin. T\u00eb tjer\u00ebt t\u00eb braktisnin.<\/span><\/p><p style=\"text-align: justify\"><span style=\"font-family: georgia, palatino, serif;font-size: 14pt\">Mbi sht\u00ebpin\u00eb time, rreth dy kilometra m\u00eb tutje, q\u00eb \u00a0ishte e gjitha e tat\u00ebpjet\u00eb, kalonte rruga e shtruar me asfalt q\u00eb t\u00eb \u00e7onte af\u00ebr shkoll\u00ebs. Aty kalonte \u00e7do dit\u00eb autobusi q\u00eb mblidhte m\u00ebsuesit e qytetit dhe i sillte tek ne. Rrug\u00ebn nga sht\u00ebpia te shkolla e b\u00ebja n\u00eb k\u00ebmb\u00eb i vet\u00ebm. Nuk zgjidhja m\u00eb t\u00eb shkurtr\u00ebn pasi ishin arat e mbjella dhe m\u00eb duhej t\u00eb kaloja anash tyre, mu aty ku b\u00ebhej ndarja mes nj\u00ebr\u00ebs dhe tjetr\u00ebs, nd\u00ebrsa dimrit ishte ndryshe. Zgjidhja rrug\u00ebn m\u00eb t\u00eb shpejt\u00eb, mesp\u00ebrmes arave, pasi k\u00ebmba ime nuk sillte m\u00eb d\u00ebme. Autobusi kalonte \u00e7do m\u00ebngjes n\u00eb or\u00ebn 07.45. N\u00eb sedlijen e par\u00eb ulej gjithmon\u00eb m\u00ebsuesi i matematik\u00ebs. Nuk\u00a0 e di n\u00ebse rrinte aty ngaq\u00eb ishte m\u00eb i rrepti apo m\u00eb i vjetri nd\u00ebr m\u00ebsues.<\/span><\/p><p style=\"text-align: justify\"><span style=\"font-family: georgia, palatino, serif;font-size: 14pt\">Kan\u00eb kaluar vite. \u00cbsht\u00eb ndryshe. Un\u00eb doja q\u00eb t\u00eb isha edhe nj\u00ebher\u00eb p\u00ebrball\u00eb m\u00ebsuesit t\u00eb jasht\u00ebm e t\u2019iu p\u00ebrgjigjesha t\u00eb gjitha pyetjeve t\u00eb \u00e7uditshme t\u00eb tij, fik-e-fik. Nuk do skuqesha p\u00ebr kollaj edhe sikur t\u00eb thosha n\u00eb sy t\u00eb klas\u00ebs q\u00eb jam ai djali q\u00eb kruaja lop\u00ebn mbrapa vet\u00ebm q\u00eb t\u00eb ngrente bishtin p\u00ebrpjet\u00eb. Nuk jam ai djali q\u00eb babai i b\u00ebn dhurat\u00eb makin\u00eb p\u00ebr dit\u00eblindje, por jam djali i prindit q\u00eb i ik\u00ebn furgoni i fundit p\u00ebr fshat sepse po priste t\u00eb b\u00ebhej torta e dit\u00eblindjes n\u00eb pasti\u00e7eri.<\/span><\/p><p style=\"text-align: justify\"><span style=\"font-family: georgia, palatino, serif;font-size: 14pt\">Sot kam vet\u00ebm nj\u00eb d\u00ebshir\u00eb: Dua ta prek edhe nj\u00ebher\u00eb autobusin e shkoll\u00ebs n\u00eb fundin e tij kur kalon tek Udha e Sip\u00ebrme, edhe pse nxjerr m\u00eb shum\u00eb tym t\u00eb zi, por kam frik\u00eb se nuk do marr t\u00eb nj\u00ebjt\u00ebn k\u00ebnaq\u00ebsi sepse un\u00eb sot jap m\u00ebsim tek ajo shkoll\u00eb. Kam z\u00ebn\u00eb nj\u00eb vend n\u00eb ato sedilje.<\/span><\/p>\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>A.V | 18.06.2020 | nyje.al\u00a0 Edhe tani m\u00eb skuqen faqet, por sot mendoj q\u00eb kam m\u00eb shum\u00eb kontroll mbi to. Ky ka qen\u00eb dhe momenti kur fillova t\u00eb besoj q\u00eb njeriu me kalimin e viteve \u201crritet\u201d. Por p\u00ebr k\u00ebt\u00eb m\u00eb ka ndihmuar m\u00eb shum\u00eb nj\u00eb m\u00ebsues i jasht\u00ebm q\u00eb erdhi nj\u00eb dit\u00eb t\u00eb acart\u00eb dimri te shkolla jon\u00eb dhe po pyeste t\u00eb gjith\u00eb nx\u00ebn\u00ebsit, me pyetje q\u00eb nuk ngjanin aspak me nj\u00ebra-tjetr\u00ebn, jo t\u00eb nj\u00ebjtat pyetje si\u00e7 b\u00ebnin m\u00ebsuesit e shkoll\u00ebs. Ishin pyetje nj\u00ebjt\u00eb si m\u00ebsuesi, t\u00eb jashtme: \u201cA respektohet privat\u00ebsia n\u00eb sht\u00ebpin\u00eb tuaj?\u201d, \u201cA ju k\u00ebrkojn\u00eb ndonj\u00ebher\u00eb falje prind\u00ebrit \u00a0kur b\u00ebjn\u00eb gabime?\u201d, \u201cA \u00ebsht\u00eb e rrezikshme t\u00eb luash me fjal\u00ebn?\u201d, \u201cA t\u00eb kan\u00eb mashtruar koh\u00ebt e fundit?\u201d. Pyetjen q\u00eb mu drejtua mua nuk e mbaj mend mir\u00eb, por kjo nuk ka r\u00ebnd\u00ebsi. Mjafton q\u00eb t\u00eb ishte pyetje dhe t\u00eb pergjigjesha p\u00ebrball\u00eb disa t\u00eb tjer\u00ebve dhe do skuqesha. Un\u00eb b\u00ebja detyrat e sht\u00ebpis\u00eb dhe vet\u00ebm p\u00ebr ato doja t\u00eb flisja, edhe kjo n\u00ebse m\u00eb k\u00ebrkohej nga m\u00ebsuesi. Vet\u00eb nuk doja asnj\u00ebher\u00eb t\u00eb flisja p\u00ebrpara klas\u00ebs. Pyetjet m\u00eb kan\u00eb frik\u00ebsuar gjithnj\u00eb. M\u00eb dukej sikur nuk jetoja si t\u00eb tjer\u00ebt dhe nuk do t\u00eb m\u00eb kuptonin \u00e7far\u00ebdo q\u00eb t\u00eb thosha. Flisja me v\u00ebshtir\u00ebsi sikur t\u00eb ngjisja shkall\u00ebt mbrapsht.Erdhi radha dhe m\u00ebsuesi i jasht\u00ebm m\u00eb pyeti. Nisi avazi. Sikur t\u00eb mos mjaftonte v\u00ebshtir\u00ebsia e t\u00eb folur\u00ebs, pyetja gozhduese, shikimi posht\u00eb n\u00eb dysheme, duhej edhe ngjyra e kuqe e faqeve. Me ndjesin\u00eb time t\u00eb turpit z\u00ebm\u00ebrohesha shpesh. Dakord isha q\u00eb t\u00eb skuqej njeriu nga turpi por pse pik\u00ebrisht n\u00eb nj\u00eb vend kaq t\u00eb duksh\u00ebm. Qesh\u00ebn t\u00eb gjith\u00eb dhe disa shok\u00eb t\u00eb klas\u00ebs aty af\u00ebr e vun\u00eb n\u00eb dukje duke drejtuar me gisht nga un\u00eb. Pozicioni im n\u00eb klas\u00eb nuk m\u00eb favorizonte aspak n\u00eb at\u00eb disfat\u00eb (i ulur n\u00eb fund t\u00eb bankave). Aty nd\u00ebrhyri profesori dhe tha: \u201cMos kini frik\u00eb! Kjo \u00ebsht\u00eb ngjyra e virtytit.\u201d M\u00ebsuesi i jasht\u00ebm ishte vet\u00ebm nj\u00eb dit\u00eb tek ne, por un\u00eb vazhdoja t\u00eb mos p\u00ebrshtatesha edhe me ata q\u00eb m\u00eb m\u00ebsonin \u00e7do dit\u00eb. Ishte nj\u00eb moment kur faqet m\u00eb ndizeshin flak\u00eb t\u00eb kuqe, aq sa m\u00eb dukej q\u00eb po rrisja \u00a0temperatur\u00ebn e dhom\u00ebs. Kjo m\u00eb kujtonte at\u00eb pjes\u00ebn me asfalt n\u00eb fshat n\u00eb Udh\u00ebn e Sip\u00ebrme, n\u00eb dit\u00ebt e nxehta t\u00eb ver\u00ebs ku po t\u00eb ulje kok\u00ebn posht\u00eb, e dalloje q\u00eb mbi asfalt ishte nj\u00eb zjarr por me flak\u00eb t\u00eb bardh\u00eb, t\u00eb tejdukshme. Ky ishte momenti kur b\u00ebhej pyetja: \u201cKu i ke kaluar pushimet verore?\u201d. E mendoja shpesh t\u00eb mungoja at\u00eb dit\u00eb por nuk e dija ekzakt\u00ebsisht se kur mund t\u00eb ndodhte. Ishte nj\u00eb gar\u00eb ku e dija q\u00eb humbja gjithmon\u00eb dhe as b\u00ebja p\u00ebrpjekje p\u00ebr ta ndryshuar. \u00c7far\u00eb pushimesh verore mund t\u00eb b\u00ebj\u00eb nj\u00eb nx\u00ebn\u00ebs q\u00eb uniform\u00ebn e shkoll\u00ebs e bleu i fundit te klasa, e duke e ditur q\u00eb lek\u00ebt i mori borxh babai tek roja i shkoll\u00ebs i cili q\u00ebndron \u00e7do dit\u00eb tek hyrja?! Historikisht shkolla, ajo e viteve t\u00eb para, ka qen\u00eb ambjenti ku ndihesha m\u00eb pak rehat. Rroba t\u00eb vjetra, t\u00eb p\u00ebrdorura, t\u00eb falura nga t\u00eb tjer\u00ebt, t\u00eb konsumuara te m\u00ebng\u00ebt, t\u00eb hapura nga krah\u00ebt. N\u00eb shkoll\u00eb kisha vet\u00ebm nj\u00eb shok, Arbjonin. Shoqe nuk mbaj mend t\u00eb kem pasur. Madje mendoja q\u00eb duke mos pasur miq\u00ebsi t\u00eb tilla kjo gj\u00eb do t\u00eb m\u00eb penalizonte m\u00eb von\u00eb: do p\u00ebrfundoja\u00a0 i pamartuar ose m\u00eb keq, do t\u00eb ma gjenin me shkesi. Un\u00eb doja t\u00eb q\u00ebndroja i vet\u00ebm shpeshher\u00eb por sikur kjo t\u00eb ishte zgjedhje e imja, e jo t\u00eb vendosnin t\u00eb tjer\u00ebt. Kuk\u00ebs, qershor 2020. Foto nga A.V\u00a0 Sht\u00ebpia ime ndodhej tek \u201cPrrojni\u201d. P\u00ebrroi nuk \u00ebsht\u00eb nj\u00eb objekt a nj\u00eb vend-takim, por ky identifikim i prer\u00eb ka nj\u00eb arsye. P\u00ebrroi nuk niste te sht\u00ebpia ime, por posht\u00eb sht\u00ebpis\u00eb ishte nj\u00eb si kthes\u00eb, si nyje e p\u00ebrroit, q\u00eb kur p\u00ebrroi kishte prurje t\u00eb m\u00ebdha, \u00a0dilte nga shtrati duke l\u00ebn\u00eb pas n\u00eb ar\u00eb gur\u00eb t\u00eb m\u00ebdhenj dhe k\u00ebrcunj q\u00eb uji nga shkrirja e bor\u00ebs i t\u00ebrhiqte me vete nga maja e lart\u00eb e malit. Dikur thoshin q\u00eb n\u00eb koh\u00ebra t\u00eb tilla \u00ebsht\u00eb mbytur nj\u00eb f\u00ebmij\u00eb i vog\u00ebl, xhaxhai im. Por kjo histori tregohej rrall\u00eb dhe jo nga familja. Un\u00eb e kisha m\u00ebsuar nga t\u00eb tjer\u00ebt. N\u00eb dit\u00eb normale p\u00ebrroin e kalonim duke kap\u00ebrcyer nga nj\u00ebri gur n\u00eb tjetrin, nd\u00ebrsa kur fryhej, prisnim Bab\u00ebn ose xhaxhallar\u00ebt t\u00eb cil\u00ebt p\u00ebrvishnin pantallonat gjer n\u00eb gju ose m\u00eb lart dhe na mbanin n\u00eb shpin\u00eb. P\u00ebrroin nuk e kam par\u00eb asnj\u00ebher\u00eb si k\u00ebrc\u00ebnim. M\u00eb p\u00eblqente zhurma q\u00eb ai krijonte. M\u00eb dukej si baza muzikore q\u00eb l\u00ebn\u00eb restorantet p\u00ebr klient\u00ebt e tyre, e nd\u00ebrsa natyra p\u00ebr ne kishte zgjedhur at\u00eb. Nj\u00eblloj si ekzekutimi nga nj\u00eb filarmoni i nj\u00eb k\u00ebnge epike ku secili ka rolin e tij n\u00eb krijimin e tingujve: drur\u00ebt, gur\u00ebt, uji, zogjt\u00eb, karkalec\u00ebt e barit, kukuvajka, e lehura e qenit. Por ajo q\u00eb m\u00eb p\u00eblqente m\u00eb shum\u00eb n\u00eb k\u00ebt\u00eb vij\u00eb melodike, ishte rr\u00ebshqitja e gur\u00ebve n\u00ebn uj\u00eb q\u00eb krijonte nj\u00eb ting\u00ebllim\u00eb t\u00eb pashoqe. Ishin gjithmon\u00eb dy gur\u00eb t\u00eb m\u00ebdhenj t\u00eb p\u00ebrroit q\u00eb kishin ngulur rr\u00ebnj\u00eb thell\u00eb dhe nuk shk\u00ebputeshin edhe kur kishte prurje t\u00eb m\u00ebdha. Ata ishin si t\u00eb zot\u00ebt e sht\u00ebpis\u00eb, nd\u00ebrsa gur\u00ebt e tjer\u00eb vizitor\u00eb. Ata t\u00eb dy ishin m\u00eb t\u00eb l\u00ebmuar, ngaq\u00eb n\u00eb pjes\u00eb t\u00eb caktuara t\u00eb muajit, n\u00eb var\u00ebsi t\u00eb stin\u00ebs, q\u00ebndronin mbi dhe n\u00ebn uj\u00eb. Tek ata t\u00eb dy kishim besim t\u00eb gjith\u00eb kur hidheshim p\u00ebr t\u00eb kaluar p\u00ebrroin. T\u00eb tjer\u00ebt t\u00eb braktisnin. Mbi sht\u00ebpin\u00eb time, rreth dy kilometra m\u00eb tutje, q\u00eb \u00a0ishte e gjitha e tat\u00ebpjet\u00eb, kalonte rruga e shtruar me asfalt q\u00eb t\u00eb \u00e7onte af\u00ebr shkoll\u00ebs. Aty kalonte \u00e7do dit\u00eb autobusi q\u00eb mblidhte m\u00ebsuesit e qytetit dhe i sillte tek ne. Rrug\u00ebn nga sht\u00ebpia te shkolla e b\u00ebja n\u00eb k\u00ebmb\u00eb i vet\u00ebm. Nuk zgjidhja m\u00eb t\u00eb shkurtr\u00ebn pasi ishin arat e mbjella dhe m\u00eb duhej t\u00eb kaloja anash tyre, mu aty ku b\u00ebhej ndarja mes nj\u00ebr\u00ebs dhe tjetr\u00ebs, nd\u00ebrsa dimrit ishte ndryshe. Zgjidhja rrug\u00ebn m\u00eb t\u00eb shpejt\u00eb, mesp\u00ebrmes arave, pasi k\u00ebmba ime nuk sillte m\u00eb d\u00ebme. Autobusi kalonte \u00e7do m\u00ebngjes n\u00eb or\u00ebn 07.45. N\u00eb sedlijen e par\u00eb ulej gjithmon\u00eb m\u00ebsuesi i matematik\u00ebs. Nuk\u00a0 e di<\/p>","protected":false},"author":2,"featured_media":7198,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"episode_type":"","audio_file":"","podmotor_file_id":"","podmotor_episode_id":"","cover_image":"","cover_image_id":"","duration":"","filesize":"","filesize_raw":"","date_recorded":"","explicit":"","block":"","ocean_post_layout":"right-sidebar","ocean_both_sidebars_style":"","ocean_both_sidebars_content_width":0,"ocean_both_sidebars_sidebars_width":0,"ocean_sidebar":"ocs-kulture-category-post-sidebar","ocean_second_sidebar":"0","ocean_disable_margins":"enable","ocean_add_body_class":"","ocean_shortcode_before_top_bar":"","ocean_shortcode_after_top_bar":"","ocean_shortcode_before_header":"","ocean_shortcode_after_header":"","ocean_has_shortcode":"","ocean_shortcode_after_title":"","ocean_shortcode_before_footer_widgets":"","ocean_shortcode_after_footer_widgets":"","ocean_shortcode_before_footer_bottom":"","ocean_shortcode_after_footer_bottom":"","ocean_display_top_bar":"default","ocean_display_header":"default","ocean_header_style":"","ocean_center_header_left_menu":"0","ocean_custom_header_template":"0","ocean_custom_logo":0,"ocean_custom_retina_logo":0,"ocean_custom_logo_max_width":0,"ocean_custom_logo_tablet_max_width":0,"ocean_custom_logo_mobile_max_width":0,"ocean_custom_logo_max_height":0,"ocean_custom_logo_tablet_max_height":0,"ocean_custom_logo_mobile_max_height":0,"ocean_header_custom_menu":"0","ocean_menu_typo_font_family":"0","ocean_menu_typo_font_subset":"","ocean_menu_typo_font_size":0,"ocean_menu_typo_font_size_tablet":0,"ocean_menu_typo_font_size_mobile":0,"ocean_menu_typo_font_size_unit":"px","ocean_menu_typo_font_weight":"","ocean_menu_typo_font_weight_tablet":"","ocean_menu_typo_font_weight_mobile":"","ocean_menu_typo_transform":"","ocean_menu_typo_transform_tablet":"","ocean_menu_typo_transform_mobile":"","ocean_menu_typo_line_height":0,"ocean_menu_typo_line_height_tablet":0,"ocean_menu_typo_line_height_mobile":0,"ocean_menu_typo_line_height_unit":"","ocean_menu_typo_spacing":0,"ocean_menu_typo_spacing_tablet":0,"ocean_menu_typo_spacing_mobile":0,"ocean_menu_typo_spacing_unit":"","ocean_menu_link_color":"","ocean_menu_link_color_hover":"","ocean_menu_link_color_active":"","ocean_menu_link_background":"","ocean_menu_link_hover_background":"","ocean_menu_link_active_background":"","ocean_menu_social_links_bg":"","ocean_menu_social_hover_links_bg":"","ocean_menu_social_links_color":"","ocean_menu_social_hover_links_color":"","ocean_disable_title":"on","ocean_disable_heading":"default","ocean_post_title":"","ocean_post_subheading":"","ocean_post_title_style":"","ocean_post_title_background_color":"","ocean_post_title_background":0,"ocean_post_title_bg_image_position":"","ocean_post_title_bg_image_attachment":"","ocean_post_title_bg_image_repeat":"","ocean_post_title_bg_image_size":"","ocean_post_title_height":0,"ocean_post_title_bg_overlay":0.5,"ocean_post_title_bg_overlay_color":"","ocean_disable_breadcrumbs":"default","ocean_breadcrumbs_color":"","ocean_breadcrumbs_separator_color":"","ocean_breadcrumbs_links_color":"","ocean_breadcrumbs_links_hover_color":"","ocean_display_footer_widgets":"default","ocean_display_footer_bottom":"default","ocean_custom_footer_template":"0","ocean_post_oembed":"","ocean_post_self_hosted_media":"","ocean_post_video_embed":"","ocean_link_format":"","ocean_link_format_target":"self","ocean_quote_format":"","ocean_quote_format_link":"post","ocean_gallery_link_images":"off","ocean_gallery_id":[],"footnotes":""},"categories":[5,4],"tags":[],"class_list":["post-3493","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-kulture","category-kryenyje","entry","has-media"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/nyje.al\/sq\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3493","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/nyje.al\/sq\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/nyje.al\/sq\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/nyje.al\/sq\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/nyje.al\/sq\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=3493"}],"version-history":[{"count":5,"href":"https:\/\/nyje.al\/sq\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3493\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":25403,"href":"https:\/\/nyje.al\/sq\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3493\/revisions\/25403"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/nyje.al\/sq\/wp-json\/wp\/v2\/media\/7198"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/nyje.al\/sq\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=3493"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/nyje.al\/sq\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=3493"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/nyje.al\/sq\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=3493"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}