{"id":17966,"date":"2023-01-21T17:02:58","date_gmt":"2023-01-21T16:02:58","guid":{"rendered":"https:\/\/nyje.al\/?p=17966"},"modified":"2024-09-27T15:30:00","modified_gmt":"2024-09-27T13:30:00","slug":"marisa","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/nyje.al\/sq\/marisa\/","title":{"rendered":"Marisa"},"content":{"rendered":"<div data-elementor-type=\"wp-post\" data-elementor-id=\"17966\" class=\"elementor elementor-17966\">\n\t\t\t\t<div class=\"elementor-element elementor-element-3ed367ea e-flex e-con-boxed wpr-particle-no wpr-jarallax-no wpr-parallax-no wpr-sticky-section-no wpr-equal-height-no e-con e-parent\" data-id=\"3ed367ea\" data-element_type=\"container\" data-e-type=\"container\">\n\t\t\t\t\t<div class=\"e-con-inner\">\n\t\t\t\t<div class=\"elementor-element elementor-element-fc1d6b3 elementor-widget elementor-widget-text-editor\" data-id=\"fc1d6b3\" data-element_type=\"widget\" data-e-type=\"widget\" data-widget_type=\"text-editor.default\">\n\t\t\t\t<div class=\"elementor-widget-container\">\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t<p style=\"text-align: justify\"><span style=\"color: #800000;font-family: georgia, palatino, serif;font-size: 14pt\"><strong>Jet\u00eb imagjinare | Antonela Pepkolaj | 21.01.2023<\/strong><\/span><\/p><p style=\"text-align: justify\"><span style=\"font-family: georgia, palatino, serif;font-size: 14pt\">Shoqja jon\u00eb e p\u00ebrbashk\u00ebt, Guri, u fejua dhe martua para disa muajsh dhe u zhvendos n\u00eb Gjermani. Guri \u00ebsht\u00eb nj\u00eb nofk\u00eb. Si u zhvendos, Guri qante \u00e7do dit\u00eb atje dhe t\u00ebr\u00eb koh\u00ebs q\u00eb ishte vet\u00ebm n\u00eb sht\u00ebpi (sepse i shoqi punonte), Guri izolohej n\u00eb err\u00ebsir\u00eb dhe d\u00ebgjonte balada kancerogjene shqiptare. Nj\u00eb dit\u00eb i shoqi e zuri duke qar\u00eb dhe kjo i rr\u00ebfeu se, arsyeja p\u00ebrse ishte kaq mizearb\u00ebl, ishte sepse kishte l\u00ebn\u00eb t\u00eb dashurin p\u00ebr t\u00eb fejuarin (pra at\u00eb). Ai tipi kishte qeshur dhe i kishte rr\u00ebfyer se edhe ai kishte l\u00ebn\u00eb t\u00eb dashur\u00ebn gjermane p\u00ebr t\u00eb fejuar\u00ebn, por ajo spo i hiqej qafe. E ftuan t\u00eb dy bashk\u00eb n\u00eb sht\u00ebpin\u00eb e tyre, e ngush\u00eblluan dhe i k\u00ebrkuan q\u00eb t\u00eb mos i shqet\u00ebsonin m\u00eb. Zemra e Gurit ndryshoi kur mori vesh se i shoqi ka nj\u00eb ish gjermane dhe tash nuk mendon m\u00eb p\u00ebr djalin q\u00eb la pas n\u00eb Shqip\u00ebri. T\u00eb gjitha k\u00ebto gj\u00ebra, Guri ia rr\u00ebfeu Maris\u00ebs, n\u00eb telefon dhe Marisa m\u2019i rr\u00ebfeu mua. T\u00eb treja kemi qeshur shum\u00eb, sidomos me sken\u00ebn kur Guri dhe i shoqi e kishin ulur gjermanen n\u00eb mes dhe ia kishin fshir\u00eb lot\u00ebt, nd\u00ebrsa ajo i lutej k\u00ebtij t\u00eb fundit, t\u00eb mos e braktiste dashurin\u00eb e tyre t\u00eb v\u00ebrtet\u00eb.<\/span><\/p><p style=\"text-align: justify\"><span style=\"font-family: georgia, palatino, serif;font-size: 14pt\">Un\u00eb dhe Marisa, p\u00ebrve\u00e7 Gurit kemi pas\u00eb dhe nj\u00eb tjet\u00ebr shoqe, e cila na vdiq kur ishte pes\u00ebmb\u00ebdhjet\u00eb vje\u00e7e. T\u00eb treja ishim n\u00eb funeral, Guri qante shum\u00eb, Marisa vet\u00ebm v\u00ebzhgonte, nd\u00ebrsa un\u00eb nuk mbaja mend asgj\u00eb. Pas funeralit, ishte Marisa ajo q\u00eb m\u00eb rr\u00ebfeu nga fillimi krejt \u00e7far\u00eb pam\u00eb dhe, me mendjen e p\u00ebr\u00e7artur q\u00eb ka Risa, ma p\u00ebrshkroi si t\u00eb ishte gj\u00ebja m\u00eb e bukur n\u00eb bot\u00eb. E vdekura e veshur me t\u00eb bardha do t\u00eb kthehej n\u00eb zan\u00eb dhe dielli pranveror do ta b\u00ebnte t\u00eb avullonte krejt trupin e vet n\u00eb nj\u00eb mir\u00ebsi q\u00eb do i bekonte gjith\u00eb t\u00eb pranishmit, ata q\u00eb vajtonin ishin idiot\u00eb q\u00eb nuk kuptonin asgj\u00eb nga ciklet e jet\u00ebs. \u00cbsht\u00eb faji i Ris\u00ebs q\u00eb tashm\u00eb truri im e asocionon vdekjen p\u00ebrgjithmon\u00eb me drit\u00ebn, me vitalitetin, me hyjnoren q\u00eb send\u00ebrtohet n\u00eb jet\u00ebt tona. Madje q\u00eb at\u00ebher\u00eb, \u00e7do gj\u00eb e sh\u00ebmtuar dhe traumatike, fshihet dhe shnd\u00ebrrohet n\u00eb nj\u00eb panoram\u00eb aq idilike dhe marramend\u00ebse, saq\u00eb n\u00ebse nuk m\u00eb b\u00ebjn\u00eb t\u00eb vjell, t\u00eb pakt\u00ebn m\u00eb b\u00ebjn\u00eb t\u00eb qaj.<\/span><\/p><p style=\"text-align: justify\"><span style=\"font-family: georgia, palatino, serif;font-size: 14pt\">Risa \u00ebsht\u00eb nj\u00eb vit m\u00eb e madhe se un\u00eb dhe jeton dy lagje sip\u00ebr meje. Jemi njohur n\u00eb bibliotek\u00eb, ajo lexonte p\u00ebrralla dhe un\u00eb lexoja romane. \u201cBota e Sofies\u201d \u00ebsht\u00eb libri i vet\u00ebm i p\u00ebrbashk\u00ebt q\u00eb kemi lexuar. Diku nga klasa e pest\u00eb, Marisa m\u00eb ftoi t\u00eb b\u00ebhem pjes\u00eb e grupit t\u00eb saj, n\u00eb t\u00eb cilin b\u00ebnin pjes\u00eb Guri dhe shoqja q\u00eb na vdiq. Ishte nj\u00eb grup, i cili p\u00ebrmes fuqive magjike, vendoste drejt\u00ebsin\u00eb n\u00eb Kam\u00ebz. Ishte Risa ajo q\u00eb na m\u00ebsonte sesi t\u00eb p\u00ebrzienim lule dhe ver\u00eb t\u00eb ftoht\u00eb me sheqer, p\u00ebr t\u00eb hedhur mallkime njer\u00ebzve q\u00eb na l\u00ebndonin, kryesisht prind\u00ebrve dhe m\u00ebsuesve. \u201cE pse vet\u00ebm n\u00eb Kam\u00ebz?\u201d, pat\u00ebm pyetur Ris\u00ebn, po Tirana. \u201cSepse k\u00ebto gj\u00ebra funksionojn\u00eb vet\u00ebm me njer\u00ebzit q\u00eb kan\u00eb moral. Pastaj ata nuk kan\u00eb nevoj\u00eb, jan\u00eb e keqja e vetes\u201d. Dhe e dinim se Risa e kishte p\u00ebr t\u00eb atin e vet, i cili pasi ishte ndar\u00eb nga e \u00ebma, ishte zhvendosur n\u00eb Tiran\u00eb.<\/span><\/p><p style=\"text-align: justify\"><span style=\"font-family: georgia, palatino, serif;font-size: 14pt\">Grupi u shp\u00ebrb\u00eb dhe n\u00eb gjimnaz na mbante af\u00ebr vet\u00ebm leximi. Un\u00eb isha krejt e p\u00ebrfshir\u00eb me nihilizmin rus, nd\u00ebrsa ajo me realizmin magjik. M\u00eb faj\u00ebsonte se pesimizmi im po m\u00eb mbante t\u00eb mbyllur ndaj magjis\u00eb s\u00eb jet\u00ebs, nd\u00ebrsa un\u00eb i thoja se p\u00ebrkundrazi, magjia e presupozuar e jet\u00ebs \u00ebsht\u00eb ajo q\u00eb i b\u00ebn njer\u00ebzit pesimist\u00eb. Gjithsesi, edhe Marisa m\u00ebrzitej shum\u00eb, shpesh p\u00ebr gj\u00ebra t\u00eb vogla dhe t\u00eb par\u00ebnd\u00ebsishme. Gjat\u00eb atyre episodeve thoshte se dielli u zhvendos nga horizonti drejt e mbi kokat tona, jo p\u00ebr t\u00eb na shquar por p\u00ebr t\u00eb na asgj\u00ebsuar. Edhe un\u00eb thoja se do vdisja kur isha shum\u00eb e m\u00ebrzitur, por nga ndonj\u00eb goditje n\u00eb zem\u00ebr dhe jo nga sulme diellore. Fatmir\u00ebsisht nuk ka vdekur ende asnj\u00ebra.<\/span><\/p><p style=\"text-align: justify\"><span style=\"font-family: georgia, palatino, serif;font-size: 14pt\">Gjat\u00eb k\u00ebsaj kohe shkruanim t\u00eb dyja dhe ia tregonim vet\u00ebm nj\u00ebra-tjetr\u00ebs. Un\u00eb shkruaja poezi lirike me varg t\u00eb lir\u00eb, sepse nuk kisha disiplin\u00eb p\u00ebr t\u00eb p\u00ebrpunuar metrik\u00ebn, ajo shkruante tregime t\u00eb shkurtra utopike, n\u00eb t\u00eb cilat dielli shk\u00eblqente fort dhe njer\u00ebzit ngarkoheshin me misione t\u00eb m\u00ebdha q\u00eb prekte krejt rrac\u00ebn njer\u00ebzore. Kur un\u00eb isha n\u00eb vit t\u00eb tret\u00eb, Risa u zhvendos nga Kamza dhe filloi studimet p\u00ebr infermieri. Nuk jemi takuar fare, gjat\u00eb gjith\u00eb vitit, vet\u00ebm flisnim me mesazhe dhe m\u00eb dukej sikur Risa ishte b\u00ebr\u00eb nj\u00eb nga personazhet e tregimeve t\u00eb veta, t\u00eb cil\u00ebt pasi thirren nga ndonj\u00eb per\u00ebndi, ngjiten n\u00eb nj\u00eb mal t\u00eb lart\u00eb shkretinor dhe jetojn\u00eb vet\u00ebm p\u00ebr t\u00eb fituar lavdin\u00eb e heroit. Ishte natyrale p\u00ebr mua, q\u00eb humbja dhe e bukura t\u00eb b\u00ebheshin nj\u00ebsh.<\/span><\/p>\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Jet\u00eb imagjinare | Antonela Pepkolaj | 21.01.2023 Shoqja jon\u00eb e p\u00ebrbashk\u00ebt, Guri, u fejua dhe martua para disa muajsh dhe u zhvendos n\u00eb Gjermani. Guri \u00ebsht\u00eb nj\u00eb nofk\u00eb. Si u zhvendos, Guri qante \u00e7do dit\u00eb atje dhe t\u00ebr\u00eb koh\u00ebs q\u00eb ishte vet\u00ebm n\u00eb sht\u00ebpi (sepse i shoqi punonte), Guri izolohej n\u00eb err\u00ebsir\u00eb dhe d\u00ebgjonte balada kancerogjene shqiptare. Nj\u00eb dit\u00eb i shoqi e zuri duke qar\u00eb dhe kjo i rr\u00ebfeu se, arsyeja p\u00ebrse ishte kaq mizearb\u00ebl, ishte sepse kishte l\u00ebn\u00eb t\u00eb dashurin p\u00ebr t\u00eb fejuarin (pra at\u00eb). Ai tipi kishte qeshur dhe i kishte rr\u00ebfyer se edhe ai kishte l\u00ebn\u00eb t\u00eb dashur\u00ebn gjermane p\u00ebr t\u00eb fejuar\u00ebn, por ajo spo i hiqej qafe. E ftuan t\u00eb dy bashk\u00eb n\u00eb sht\u00ebpin\u00eb e tyre, e ngush\u00eblluan dhe i k\u00ebrkuan q\u00eb t\u00eb mos i shqet\u00ebsonin m\u00eb. Zemra e Gurit ndryshoi kur mori vesh se i shoqi ka nj\u00eb ish gjermane dhe tash nuk mendon m\u00eb p\u00ebr djalin q\u00eb la pas n\u00eb Shqip\u00ebri. T\u00eb gjitha k\u00ebto gj\u00ebra, Guri ia rr\u00ebfeu Maris\u00ebs, n\u00eb telefon dhe Marisa m\u2019i rr\u00ebfeu mua. T\u00eb treja kemi qeshur shum\u00eb, sidomos me sken\u00ebn kur Guri dhe i shoqi e kishin ulur gjermanen n\u00eb mes dhe ia kishin fshir\u00eb lot\u00ebt, nd\u00ebrsa ajo i lutej k\u00ebtij t\u00eb fundit, t\u00eb mos e braktiste dashurin\u00eb e tyre t\u00eb v\u00ebrtet\u00eb. Un\u00eb dhe Marisa, p\u00ebrve\u00e7 Gurit kemi pas\u00eb dhe nj\u00eb tjet\u00ebr shoqe, e cila na vdiq kur ishte pes\u00ebmb\u00ebdhjet\u00eb vje\u00e7e. T\u00eb treja ishim n\u00eb funeral, Guri qante shum\u00eb, Marisa vet\u00ebm v\u00ebzhgonte, nd\u00ebrsa un\u00eb nuk mbaja mend asgj\u00eb. Pas funeralit, ishte Marisa ajo q\u00eb m\u00eb rr\u00ebfeu nga fillimi krejt \u00e7far\u00eb pam\u00eb dhe, me mendjen e p\u00ebr\u00e7artur q\u00eb ka Risa, ma p\u00ebrshkroi si t\u00eb ishte gj\u00ebja m\u00eb e bukur n\u00eb bot\u00eb. E vdekura e veshur me t\u00eb bardha do t\u00eb kthehej n\u00eb zan\u00eb dhe dielli pranveror do ta b\u00ebnte t\u00eb avullonte krejt trupin e vet n\u00eb nj\u00eb mir\u00ebsi q\u00eb do i bekonte gjith\u00eb t\u00eb pranishmit, ata q\u00eb vajtonin ishin idiot\u00eb q\u00eb nuk kuptonin asgj\u00eb nga ciklet e jet\u00ebs. \u00cbsht\u00eb faji i Ris\u00ebs q\u00eb tashm\u00eb truri im e asocionon vdekjen p\u00ebrgjithmon\u00eb me drit\u00ebn, me vitalitetin, me hyjnoren q\u00eb send\u00ebrtohet n\u00eb jet\u00ebt tona. Madje q\u00eb at\u00ebher\u00eb, \u00e7do gj\u00eb e sh\u00ebmtuar dhe traumatike, fshihet dhe shnd\u00ebrrohet n\u00eb nj\u00eb panoram\u00eb aq idilike dhe marramend\u00ebse, saq\u00eb n\u00ebse nuk m\u00eb b\u00ebjn\u00eb t\u00eb vjell, t\u00eb pakt\u00ebn m\u00eb b\u00ebjn\u00eb t\u00eb qaj. Risa \u00ebsht\u00eb nj\u00eb vit m\u00eb e madhe se un\u00eb dhe jeton dy lagje sip\u00ebr meje. Jemi njohur n\u00eb bibliotek\u00eb, ajo lexonte p\u00ebrralla dhe un\u00eb lexoja romane. \u201cBota e Sofies\u201d \u00ebsht\u00eb libri i vet\u00ebm i p\u00ebrbashk\u00ebt q\u00eb kemi lexuar. Diku nga klasa e pest\u00eb, Marisa m\u00eb ftoi t\u00eb b\u00ebhem pjes\u00eb e grupit t\u00eb saj, n\u00eb t\u00eb cilin b\u00ebnin pjes\u00eb Guri dhe shoqja q\u00eb na vdiq. Ishte nj\u00eb grup, i cili p\u00ebrmes fuqive magjike, vendoste drejt\u00ebsin\u00eb n\u00eb Kam\u00ebz. Ishte Risa ajo q\u00eb na m\u00ebsonte sesi t\u00eb p\u00ebrzienim lule dhe ver\u00eb t\u00eb ftoht\u00eb me sheqer, p\u00ebr t\u00eb hedhur mallkime njer\u00ebzve q\u00eb na l\u00ebndonin, kryesisht prind\u00ebrve dhe m\u00ebsuesve. \u201cE pse vet\u00ebm n\u00eb Kam\u00ebz?\u201d, pat\u00ebm pyetur Ris\u00ebn, po Tirana. \u201cSepse k\u00ebto gj\u00ebra funksionojn\u00eb vet\u00ebm me njer\u00ebzit q\u00eb kan\u00eb moral. Pastaj ata nuk kan\u00eb nevoj\u00eb, jan\u00eb e keqja e vetes\u201d. Dhe e dinim se Risa e kishte p\u00ebr t\u00eb atin e vet, i cili pasi ishte ndar\u00eb nga e \u00ebma, ishte zhvendosur n\u00eb Tiran\u00eb. Grupi u shp\u00ebrb\u00eb dhe n\u00eb gjimnaz na mbante af\u00ebr vet\u00ebm leximi. Un\u00eb isha krejt e p\u00ebrfshir\u00eb me nihilizmin rus, nd\u00ebrsa ajo me realizmin magjik. M\u00eb faj\u00ebsonte se pesimizmi im po m\u00eb mbante t\u00eb mbyllur ndaj magjis\u00eb s\u00eb jet\u00ebs, nd\u00ebrsa un\u00eb i thoja se p\u00ebrkundrazi, magjia e presupozuar e jet\u00ebs \u00ebsht\u00eb ajo q\u00eb i b\u00ebn njer\u00ebzit pesimist\u00eb. Gjithsesi, edhe Marisa m\u00ebrzitej shum\u00eb, shpesh p\u00ebr gj\u00ebra t\u00eb vogla dhe t\u00eb par\u00ebnd\u00ebsishme. Gjat\u00eb atyre episodeve thoshte se dielli u zhvendos nga horizonti drejt e mbi kokat tona, jo p\u00ebr t\u00eb na shquar por p\u00ebr t\u00eb na asgj\u00ebsuar. Edhe un\u00eb thoja se do vdisja kur isha shum\u00eb e m\u00ebrzitur, por nga ndonj\u00eb goditje n\u00eb zem\u00ebr dhe jo nga sulme diellore. Fatmir\u00ebsisht nuk ka vdekur ende asnj\u00ebra. Gjat\u00eb k\u00ebsaj kohe shkruanim t\u00eb dyja dhe ia tregonim vet\u00ebm nj\u00ebra-tjetr\u00ebs. Un\u00eb shkruaja poezi lirike me varg t\u00eb lir\u00eb, sepse nuk kisha disiplin\u00eb p\u00ebr t\u00eb p\u00ebrpunuar metrik\u00ebn, ajo shkruante tregime t\u00eb shkurtra utopike, n\u00eb t\u00eb cilat dielli shk\u00eblqente fort dhe njer\u00ebzit ngarkoheshin me misione t\u00eb m\u00ebdha q\u00eb prekte krejt rrac\u00ebn njer\u00ebzore. Kur un\u00eb isha n\u00eb vit t\u00eb tret\u00eb, Risa u zhvendos nga Kamza dhe filloi studimet p\u00ebr infermieri. Nuk jemi takuar fare, gjat\u00eb gjith\u00eb vitit, vet\u00ebm flisnim me mesazhe dhe m\u00eb dukej sikur Risa ishte b\u00ebr\u00eb nj\u00eb nga personazhet e tregimeve t\u00eb veta, t\u00eb cil\u00ebt pasi thirren nga ndonj\u00eb per\u00ebndi, ngjiten n\u00eb nj\u00eb mal t\u00eb lart\u00eb shkretinor dhe jetojn\u00eb vet\u00ebm p\u00ebr t\u00eb fituar lavdin\u00eb e heroit. Ishte natyrale p\u00ebr mua, q\u00eb humbja dhe e bukura t\u00eb b\u00ebheshin nj\u00ebsh.<\/p>","protected":false},"author":2,"featured_media":17967,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"episode_type":"","audio_file":"","podmotor_file_id":"","podmotor_episode_id":"","cover_image":"","cover_image_id":"","duration":"","filesize":"","filesize_raw":"","date_recorded":"","explicit":"","block":"","ocean_post_layout":"right-sidebar","ocean_both_sidebars_style":"","ocean_both_sidebars_content_width":0,"ocean_both_sidebars_sidebars_width":0,"ocean_sidebar":"ocs-personazh-category-post-sidebar","ocean_second_sidebar":"0","ocean_disable_margins":"enable","ocean_add_body_class":"","ocean_shortcode_before_top_bar":"","ocean_shortcode_after_top_bar":"","ocean_shortcode_before_header":"","ocean_shortcode_after_header":"","ocean_has_shortcode":"","ocean_shortcode_after_title":"","ocean_shortcode_before_footer_widgets":"","ocean_shortcode_after_footer_widgets":"","ocean_shortcode_before_footer_bottom":"","ocean_shortcode_after_footer_bottom":"","ocean_display_top_bar":"default","ocean_display_header":"default","ocean_header_style":"","ocean_center_header_left_menu":"0","ocean_custom_header_template":"0","ocean_custom_logo":0,"ocean_custom_retina_logo":0,"ocean_custom_logo_max_width":0,"ocean_custom_logo_tablet_max_width":0,"ocean_custom_logo_mobile_max_width":0,"ocean_custom_logo_max_height":0,"ocean_custom_logo_tablet_max_height":0,"ocean_custom_logo_mobile_max_height":0,"ocean_header_custom_menu":"0","ocean_menu_typo_font_family":"0","ocean_menu_typo_font_subset":"","ocean_menu_typo_font_size":0,"ocean_menu_typo_font_size_tablet":0,"ocean_menu_typo_font_size_mobile":0,"ocean_menu_typo_font_size_unit":"px","ocean_menu_typo_font_weight":"","ocean_menu_typo_font_weight_tablet":"","ocean_menu_typo_font_weight_mobile":"","ocean_menu_typo_transform":"","ocean_menu_typo_transform_tablet":"","ocean_menu_typo_transform_mobile":"","ocean_menu_typo_line_height":0,"ocean_menu_typo_line_height_tablet":0,"ocean_menu_typo_line_height_mobile":0,"ocean_menu_typo_line_height_unit":"","ocean_menu_typo_spacing":0,"ocean_menu_typo_spacing_tablet":0,"ocean_menu_typo_spacing_mobile":0,"ocean_menu_typo_spacing_unit":"","ocean_menu_link_color":"","ocean_menu_link_color_hover":"","ocean_menu_link_color_active":"","ocean_menu_link_background":"","ocean_menu_link_hover_background":"","ocean_menu_link_active_background":"","ocean_menu_social_links_bg":"","ocean_menu_social_hover_links_bg":"","ocean_menu_social_links_color":"","ocean_menu_social_hover_links_color":"","ocean_disable_title":"default","ocean_disable_heading":"default","ocean_post_title":"","ocean_post_subheading":"","ocean_post_title_style":"","ocean_post_title_background_color":"","ocean_post_title_background":0,"ocean_post_title_bg_image_position":"","ocean_post_title_bg_image_attachment":"","ocean_post_title_bg_image_repeat":"","ocean_post_title_bg_image_size":"","ocean_post_title_height":0,"ocean_post_title_bg_overlay":0.5,"ocean_post_title_bg_overlay_color":"","ocean_disable_breadcrumbs":"default","ocean_breadcrumbs_color":"","ocean_breadcrumbs_separator_color":"","ocean_breadcrumbs_links_color":"","ocean_breadcrumbs_links_hover_color":"","ocean_display_footer_widgets":"default","ocean_display_footer_bottom":"default","ocean_custom_footer_template":"0","ocean_post_oembed":"","ocean_post_self_hosted_media":"","ocean_post_video_embed":"","ocean_link_format":"","ocean_link_format_target":"self","ocean_quote_format":"","ocean_quote_format_link":"post","ocean_gallery_link_images":"off","ocean_gallery_id":[],"footnotes":""},"categories":[8,4],"tags":[24,471,472],"class_list":["post-17966","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-personazh","category-kryenyje","tag-antonela-pepkolaj","tag-jete-imagjinare","tag-jete-reale","entry","has-media"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/nyje.al\/sq\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/17966","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/nyje.al\/sq\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/nyje.al\/sq\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/nyje.al\/sq\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/nyje.al\/sq\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=17966"}],"version-history":[{"count":6,"href":"https:\/\/nyje.al\/sq\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/17966\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":26219,"href":"https:\/\/nyje.al\/sq\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/17966\/revisions\/26219"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/nyje.al\/sq\/wp-json\/wp\/v2\/media\/17967"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/nyje.al\/sq\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=17966"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/nyje.al\/sq\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=17966"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/nyje.al\/sq\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=17966"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}